Ποια προβλήματα ή παθήσεις μπορεί να θεραπεύσει;

Η οστεοπαθητική, εκτός του ότι μπορεί να προλάβει διάφορες ασθένειες, επαναφέροντας ή διατηρώντας τη σπονδυλική στήλη και το κρανίο σε φυσιολογική κατάσταση, μπορεί να αντιμετωπίσει με επιτυχία πολλές παθήσεις όπως:
•    μυοσκελετικά
•    πόνους στη μέση (οσφυική μοίρα)
•    αρχές δισκοπάθειας
•    ισχιαλγία
•    αυχενικά σύνδρομα
•    αθλητικές κακώσεις
•    ορισμένες περιπτώσεις δύσπνοιας και κούρασης
•    Οφθαλμολογικά προβλήματα, δοντιών-γνάθου (κροταφογναθική – προγναθισμός – υπογναθισμός)
•    γυναικολογικά-μαιευτικά προβλήματα
•    στατικότητα σώματος
•    παραμορφώσεις πελμάτων
•    ιδιοπαθή σκολίωση κ.ά.
Βοηθά επίσης στην αποκατάσταση των πόνων της κοιλιακής χώρας, κυρίως όταν αυτοί προέρχονται από δυσλειτουργίες των σπλάχνων (υπάρχει και ο τομέας της σπλαχνικής οστεοπαθητικής, ο οποίος ασχολείται με τεχνικές «απελευθέρωσης» των σπλάχνων.) Η κρανιακή οστεοπαθητική, μπορεί να βοηθήσει ασθενείς που υποφέρουν από ωτίτιδα, ημικρανία, αλλά και τα μωρά που έχουν υποστεί ένα δύσκολο τοκετό και υποφέρουν από υπερκινητικότητα, αϋπνίες κ.ά. Η οστεοπαθητική μπορεί να δράσει συμπληρωματικά με άλλες θεραπείες.

Πώς εφαρμόζεται;

Ο οστεοπαθητικός αφού καταγράψει το ιστορικό του ασθενούς εκτιμά το πρόβλημα μέσω της παρατήρησης και της ψηλάφησης. Πρακτικά η θεραπεία πραγματοποιείται με τα χέρια του οστεοπαθητικού, με μαλάξεις, τραβήγματα και χειρισμούς σε συγκεκριμένα σημεία του σώματος. Οι τεχνικές που ασκεί με τα χέρια, οι λεγόμενες ανατάξεις, απεγκλωβίζουν (συνήθως χωρίς να προκαλούν πόνο) τους φυσιολογικούς ιστούς (μυς, αρθρώσεις, συνδέσμους, περιτονίες, σπλάχνα), που ασφυκτιούν και παρεμποδίζουν τις μεταβολικές λειτουργίες και την καλή κυκλοφορία των υγρών του σώματος (αίμα, λεμφικό υγρό κ.τ.λ.).

Ποια είναι η διαφορά του οστεοπαθητικού από τον χειροπράκτη;

Ο χειροπράκτης βρίσκει λύσεις περισσότερο με τους χειρισμούς, απελευθερώνοντας τις αρθρώσεις των σπονδύλων. Ο οστεοπαθητικός χρησιμοποιεί τους χειρισμούς, αλλά αυτό αποτελεί μέρος μόνο της τεχνικής του. Χρησιμοποιεί περισσότερες μεθόδους και τεχνικές (δομικές, σπλαχνικές, κρανιακές, κρανιοιερή και περιτονιακή τεχνική) ελευθερώνοντας την περιτονία μέσα από το σύνολο του ανθρώπινου σώματος, δηλαδή το κρανίο, τη σπονδυλική στήλη, τη λεκάνη και τα σπλάχνα. Ο ρόλος του οστεπαθητικού είναι να βοηθήσει, ώστε τα ζωτικά ρεύματα να μπορούν να κυκλοφορούν ελεύθερα μέσα στο σώμα, επιφέροντας ίαση και αναζωογόνηση στην πάσχουσα περιοχή.